น้อง พิม (นางสาวกนกวรรณ  สุจริต) ปัจจุบันเรียนอยู่ระดับชั้น ม. 4 โรงเรียนแม่สรวยวิทยาคมหนึ่งให้สมาชิกรุ่นใหม่ที่เข้ามาร่วมกิจกรรมกับกลุ่ม คนเฒ่าคนแก่ บอกเล่าเหตุผลที่เข้ามาว่า “เข้ามาร่วมทำกิจกรรมตั้งแต่ตอนอยู่ชั้น ม. 2 เทอม 2 (ประมาณปี 2552) เพราะลุงปัดพาเข้ามาร่วมทำกิจกรรม เมื่อก่อนจะเป็นคนอยู่บ้านเฉยๆไม่ทำอะไร นอกจากดูทีวี เล่นคอมพิวเตอร์  สำหรับเป้าหมายที่เข้าร่วมกิจกรรมคือ อยากสืบทอดการทำของเล่นจากผู้ใหญ่ และนำความรู้ไปสอนน้องๆรุ่นต่อไป ที่ผ่านมาเราได้เรียนรู้การทำของเล่นจากลุงปัด และได้เรียนรู้ในโรงเรียนจนกระทั้งสามารถทำของเล่นเองได้ และยังสามารถนำความรู้นี้มาเผยแพร่ให้กับคนทั่วไปได้ เช่น เมื่อมีคนมาศึกษาดูงานพิพิธภัณฑ์เล่นได้เราก็สามารถอธิบายให้เขาฟังได้”

สำหรับ ความคาดหวังของน้องพิมต่อการทำกิจกรรมของเยาวชน คือ อยากเห็นเพื่อนๆ น้องๆในชุมชนมาช่วยการสืบสานการทำของเล่น เพราะไม่อยากให้ของดีๆในชุมชนหายไป ในส่วนของป่าไม้ถ้าไม่มีใครมาช่วยกันดูแลก็จะทำให้ป่าไม้หายไป อยากให้ช่วยกันพัฒนาและดูแลป่าไม้ ขยายพันธุ์ไม้ในป่าเพื่อให้เป็นแหล่งเรียนรู้ให้กับเด็ก

ด้วย ประสบการณ์ทำงานในพื้นที่บ้านป่าแดดกว่า 10 ปี กลุ่มคนเฒ่าคนแก่ได้สร้างฐานงานมวลชนในพื้นที่และเป็นที่รู้จักของคนทั่วไป “ถ้าพูดถึงของเล่น ก็ต้องนึกถึงกลุ่มคนเฒ่าคนแก่” ถึงแม้แกนนำหลายคนจะเริ่มอ่อนแรง เหนื่อยล้าเพราะการทำงานที่ผ่านมาต้องเจออุปสรรคปัญหาและแรงเสียดทานมากมาย แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้กลุ่มคนเฒ่าคนแก่ยังคงดำเนินกิจกรรมต่อได้เนื่องจากมี จุดแข็งในหลายๆด้าน “ที่ผ่านมาเราอาจพอเจอปัญหามากมาย แต่เรามีภูมิปัญญา มีแหล่งเรียนรู้ มีพี่เลี้ยงที่มีใจ และมีเครือข่ายเยาวชน ทำให้เรามีแรงที่จะทำงานเยาวชนต่อ” ลุงปั๊ด  สมาชิกกลุ่มคนเฒ่าคนแก่บอกถึงจุดแข็งของกลุ่ม