เมื่อ ปี 2547 ได้เข้ามาร่วมมีบทบาทในการขับเคลื่อนเรียกร้องเรื่องที่ดินกับกลุ่มผู้ใหญ่ เพราะกลัวว่าหากย้ายออกจากป่า วิถี ความเชื่อ ของชนเผ่าจะหายไป แต่ด้วยภาระครอบครัวจึงต้องเดินทางเข้ามาทำงานที่กรุงเทพ และปี 2548 ไปเป็นทหารอยู่ที่เชียงใหม่ เมื่อได้กลับมาอยู่เชียงใหม่ทำให้ กาสิ ได้มีโอกาสเข้ามาร่วมกิจกรรมกับกลุ่มเยาวชนอีกครั้งในช่วงวันหยุด เมื่อปลดประจำการในปี 2551 จึงได้กลับมาทำกิจกรรมกับกลุ่มเยาวชนเต็มตัว “ผมเห็นถึงความแตกต่างของการใช้ชีวิตระหว่างในเมืองกับที่บ้าน ชีวิตในเมืองต้องดิ้นรนหากิน อะไรก็ต้องใช้เงินซื้อ ไม่เหมือนกับอยู่บ้านอาหาร ผัก ไม่ต้องซื้อ อยู่กินตามฤดูกาล อยู่กับอากาศและธรรมชาติดีๆ”

  กาสิ มีหน้าที่ช่วยประสานงานและจัดกิจกรรมในชุมชน เช่น การเลี้ยงผีป่า เก็บขยะ จัดค่าย ปลูกป่า โดยจะได้รับการสนับสนุนจาก YT ซึ่งการทำงานได้มีการประสานงานช่วยระหว่างกลุ่มเยาวชนหินลาดในด้วย เนื่องจากมีพื้นที่ใกล้กัน นอกนี้ กาสิ ยังมีตำแหน่งเป็นคณะกรรมการป่าชุมชนของหมู่บ้านด้วย

  กิจกรรมสืบสานภูมิปัญญาของหินลาดนอกถูกยกระดับเป็น “หลักสูตรท้องถิ่น” โดยเปิดเป็นโรงเรียนชุมชนหินลาดนอก ซึ่งการคิดหลักสูตรท้องถิ่นนี้ได้เปิดโอกาสให้ชุมชนเข้ามาร่วมกำหนดว่าจะสอน อะไรให้กับเด็กๆด้วย มีผู้รู้ในชุมชนและครู กศน. มาช่วยสอน แต่กว่าจะมาเป็นโรงเรียนชุมชนได้ กาสิ เล่าว่าต้องต่อสู้ทางความคิดกับเขตพื้นที่การศึกษาและชุมชน “ถึงแม้เด็กจะโตและออกไปทำงานข้างนอกแล้ว แต่สิ่งหนึ่งที่เราหวังคือเด็กได้เรียนรู้ตนเอง เรียนรู้ชุมชน” ส่วนการสนับสนุนจากองค์กรภายนอกมี YT เป็นพี่เลี้ยงหลัก

  กาสิ พูดถึงข้อดีที่ได้มาทำงานพัฒนาชุมชนว่า “ผมชอบงานนี้เพราะได้อยู่กับชุมชน อยู่กับพ่อแม่ และเรายังได้มีโอกาสไปเรียนรู้นอกชุมชนด้วย บางอย่างก็นำมากลับมาทำในชุมชน เช่น การเปลี่ยนไร่ข้าวโพดบ้างส่วนมาทำสวนคนขี้เกียจผมก็ได้นำร่องทำเพื่อเป็น ตัวอย่างเพื่อให้ชุมชนมีแหล่งอาหารของตนเอง และยังทำให้ดินค่อยๆปรับสภาพดีขึ้นด้วย ตอนนี้เริ่มมีคนทำตามแล้ว เมื่อก่อนครอบครัวไม่เข้าใจในสิ่งที่ผมทำอยู่เพราะท่านอยากให้ผมไปทำงานข้าง นอกแต่ผมก็ทำให้แม่เห็นสิ่งที่ผมตั้งใจทำ ตอนนี้ครอบครัวเข้าใจและสนับสนุนในสิ่งที่ทำผมก็มีความสุข และสิ่งที่ผมภูมิใจก็คือเห็นไร่ข้าวโพดเริ่มลดลง”